СЛОВА – ДМИТРИЙ БУТАКОВ

Ен быў натхнены i малады,
Здаровы быў узагаллi.
Усе гэта продкi яму далi,
А розум, на жаль, не далi.

Продкi любiлi усё будаваць,
I на рабоце рабiць.
Ён жа марыў толькi гуляць,
Адпачываць i бурыць!

Разбурыў спачатку дом,
Разламаў усю мэблю ў ём.
Дом зараз рухне, рухне, рухне
На галаву яго прытом!

Нарабiў яшчэ мурЫ –
Дрэвы адчысцiў ад кары.
Дрэвы пажухнуць, жухнуць, жухнуць,
А ўсю кару зъядуць бабры!

I ладна б ён быў адзiн такi,
Няма чаго гаварыць (але),
Знайшлiся iншыя дуракi,
I таксама давай бурыць.

А калi гэта не далi iм,
Адразу пачаўся вой.
А трэба было зламаць зусiм
МурЫ ў галаве сваёй.

Разбуры турмы муры
I барахло свае збяры,
Каб хутка чухнуць, чухнуць, чухнуць,
Як и другiя змагары!

На этом все – конец игры!
С Западам ваши шурЫ-мурЫ
Скоро протухнут, тухнут, тухнут,
И улетят в тар-тарарЫ!!!

канал — ГАЛАСЫ ЗМЕСТА